ÖLMESİ GEREKENLER
Nikos Kazancakis'in "Yeniden Çarmıha Gerilen İsa" adlı eserinden uyarlanmıştır.
Türkçe Altyazı : selami55
Ağlama.
Birgün Türkleri uzaklara kovalayacağız!
Seninle... ya da senin çocuğunla.
Bekleyin!
Lukas, ona yardım et. Çantasını taşı.
Dokunma! Hiç kimse dokunmasın!
Babamın kemikleri. Ve anneminkiler. Yeni köyümüzde mezarları inşa edeceğiz.
Yunanlılar... kalkın!
Başka bir köy bulacağız...
Ve kardeşler bize hoşgeldiniz diyecek!
Haydi gidelim!
Bugün saç kesiyor musun, Andonis?
Kesinlikle! Hepinizin en iyi rolleri alacağınızı düşünüyorum.
Epeyce Mesihler ve havariler traş ettik, sabahtan bu tarafa!
Ya sen, kim olacaksın?
Aziz James! Ama sadece bir tarafı traş et!
Bu şekilde, eğer beni alırlarsa, zaten yarım sakalım olacak.
Ya Ağa izin vermezse?
Diğer tarafı da traş ederiz!
Hadi, çocuklar!
Orada... Pers ordusu, Tario'nun orduları saldırmaya hazır.
İşte, bu küçük asker. Kim o, çocuklar?
- Biziz! - Evet, biziz! Evet, biz, Yunanlılar!
Bir milyona karşı, on bin! Ya komutan kim?
Myciades!
Myciades, evet! Bir Yunan on Pers'e karşı! Farketmez. İleri!
- Hücum! - Denize, denize!
Tüm Persler... denize! Tüm hat boyu ele geçirilir!
Günlerden bir gün, Türk'lere de böyle yapıldığını göreceksiniz.
Türkleri dümdüz edeceğiz. Biz Marathon'un asker oğullarıyız.
Bravo!
Buraya gel!
Bravo, General!
Ama Ağa'nın kulakları deliktir. Türklere söylediklerini öğrenirse...
- bu yüzden boğazına dikkat etmelisin. - Boğazıma mı?
Evet... Senin güzel bir kravata ihtiyacın olacağını sanıyorum.
- Öyle mi düşünüyorsun? - Evet, öyle düşünüyorum.
Bu arada, o izin verdi mi?
Ağa reddetmez!
Ne dedin?
Ağa'nın öylesine bir tür olduğunu söyledim.
Tanrı dünyayı duyabilir!
İşte postacı!
- Tam zamanı! - Geç olsun güç olmasın!
Benim için bir şey yok mu?
Kız kardeşim Smyrna'dan en az 18 ay hamile kalmıştı.
- Çok uzun bir süre! - Ona ne dersiniz?
O artık hamile değil. Bir yeğeni var.
Demek istediğim, bu imkansız.
Yannakos, tüm mektupları açtığımızda bütün harfler buhar oluyor...
neden onları tekrar yapıştır mıyorsun?
Bu benim cezam.
Hey, Tavis... Yannakos'a bir rakı!
Benim bir yeğenim var. Bana o söyledi!
O yabani!
Müşterilerin önünde karınızdan dayak yemeniz utanç verici olmalı?
Oh, eminim onu çok inciltmemiştir.
Kadınlar zordur, onların yuvasını yapmalısınız.
Hey, bu tarafa gelen de kim? Kimin dersi o?
İşte o!
Çalışmaya başlamak için zaman biraz erken değil mi?
Evet, öyle. Ama etrafta çok evlenecek erkek var...
Erkenden başlamak zorundayım.
Panayotaros, bütün kasaba önünde beni küçük düşürme!
Katerina!
Eve git ve giyin! Haydi!
Ben çıplak değilim!
Ben terbiyeli ol dedim! Kiliseye gelmek zorundasın!
- Kiliseye mi? - Bu Peder Grigoris'in emridir!
Gerçekten mi? Anlıyorum!
Devam et, çabuk ol!
Acelem yok. Ağa henüz izin vermedi.
Dikkat çekiyoruz... çabuk ol!
Henüz değil!
Peki, hadi benim sevgili Ağam, evet de, tamam mı? Bütün kasaba bekliyor.
Onlar her yedi yılda bir bu oyunu tutkuyla oynuyorlar...
Son kez 1914 savaşında oldu.
Haydi..evet de, sevgili Ağa, tamam mı?
Sizin Tanrınız üzücü...
halbuki bizim Allah oldukça neşelidir!
Eğer suyunuz yoksa, size bu keyifli rakıdan verir.
Aç mısınız? O tarçın renkli pirinç verir.
Eğer kızgınsanız, size el pençe duran Hiristiyanlar verir.
Ve Yussufaki adlı bu mucizeye ne tür bir melankoli karşı koyabilir?
Bu doğru.. dünyanın güzel bir hediyesi!
Oh, bak, o dul!
Şu eski tutkuların soğuması.
Benim ve herkesin. Bu bizim Hiristiyan hayrı!
Ben sadece düşünüyorum, Patriarcheas.
EWğer Grigoris onu seçerse oyunda günahkarı oynayacak...adı neydi?
- Mary Magdalene. - İşte bu.
Oyunu boşverin, sevişin ve masaj yapın!
Affedilmez günah!
Oh, hatırlattığın için teşekkür ederim
Yani, bu bir evet mi? İşareti vereyim mi?
Tamam, devam et! Birbirinizi çarmıha gerin!
Çiçekler Mariori için!
Baban öksürdüğümde beni endişelendiriyor.Korkuyor musun?
Önemli değil.
İki ay sonra benim karım olacaksın.
Ve yüzyıl beraber olacağız.
- Hey, Dimitri, bu ne güzel şapka! - Öyle değil mi?
- İyi günler! - İyi günler, Manolios!
Ayrılın!
- Ben dula bahse giriyorum! - Ayrılın!
Ben Panayotaros'un karısına bahse varım!
Ayrılın!
Bravo, Manolios!
- O kiliseye gitmek istiyor. - Ne olmuş? Ben söyledim.
Beni duyuyor musun, seni yaşlı çuval! Rahip tarafından davetliyim!
- Seni orospu! - Burada neler oluyor?
Sen bana kiliseye gitmemi söylemedin mi?
Evet, söyledim. Herkes kiliseye!
Nerede yaşadığımı biliyor musun?
Elbette.
O zaman neden beni ziyarete gelmiyorsun?
Ben size hiç hediye veremiyorum.
Bu konuda endişe etmeyin.
Seni bu gece beklerim.
Çok yakışıklı görünüyorsun!
- Karınızın yaptığı şekilde devam ediyor. - Tanrı rahmet eylesin.
Teşekkür ederim, dayı.
İşimize dönelim.
Sessizlik!
Hepimiz burada, sevinç ve özveriyle toplandık...
Efendimizin Tutkusunun büyük gizemine hazırlanacağız.
Kutsal Haftanın hala bir yolu kapalı, ama bildiğiniz gibi...
Tanrının elçileri ve İsa'nın kendisinin..
geleneğe göre, yaklaşan Aziz İlyas kutlamalarının bir parçası olmalıdır.
Bu nedenle, hazırlanacaklara kendilerine yetecek zamanı vermeliyiz...
Ben sizlere bizdeki o isimleri vereceğim, köyümüzün Yaşlılar Meclisi...
onları seçmiş...
ilk, İsa'Qnın sade öğrencisi...
Havari James.
Meclis cafe sahibi...
Kostandis'i seçti.
- Aşağıdaki suları şaraba katıyor! - O bardakları üstten dolduramıyor!
Onun karısı canavar!
Sessiz! Kostandis mükemmel olmaktan uzak. Bunu biliyor.
Ana o bunun yollarını arayacak, doğru mu?
Evet, Peder.
Sonra ben İsa'nın müridi olarak James'i vaftiz ederim.
Ve şimdi, Havari Peter ... Yannakos!
Yannakos seyyar satıcı, Yannakos postacı... sizlerin seçtiği!
- O mektupları buharla açıyor! - Biliyorum.
Ama şimdi o iş bitti, tamamen bitti.
From now on you'll have a saint as your postal worker and peddler.
- Beni anladın mı? - Evet. Evet, Peder.
Güzel!
Benden sonra tekrarla... "Duydum ve itaat ettim. "
Duydum ve itaat ettim.
Sen Havari Peter'sin!
Michelis Patriarcheas'ı çağırıyorum.
Sen sevgili öğrenci Havari John olacaksın.
Sen ayakta olarak haçla Mesih'i destekleyecek ve teselli edeceksin.
Bir tanecik, oğlum, annesine emanet edeceksin.
Değerli bir kutsal görevin olacak.
Beni kutsa, Peder.
Sen Havari John.
Panayotaros, satıcı!
Senin için büyük bir rol var.
- İhtiyacımız olan... - Judas!
- Judas Hain! - Olmaz!
- Reddedemezsin. Yaşlılar seni seçti! - Oybirliğiyle!
Mesih'e ihanet etmeyeceğim!
Aptal, sen aldatmayacaksın. Aldatır gibi yapacaksın!
Judas olmayacağım!
Bu dünyanın sonu değil! Ne zamandan bu yana sizce önemli?
- Benim görüşüm mü? - Sessiz! Sen Judas'sın, işte bu kadar!
Dul Katerina!
Ben Mary Magdalene'yim... tamam, Peder.
Mary Magdalene bal gibi saçları vardı.
Merak etmeyin. Benim saçlarım var...
Sana dua ediyorum.
Çok teşekkür ederim, Peder.
Ve şimdi, Tanrı bizi affetsin, aramızdan kimin kurtarıcı Mesih...
olacağını söyleyeyim..
Manolios, çoban!
Biz Tanrının oğlunu oynaman için seni seçtik.
Buraya gel.
Dikenlerden bir tacın olacak.
Haçın altında ezilmiş olacaksın.
Yorgunluktan düşeceksin.
Çarmıha gerileceksin.
Ama...Ama ben...Ben layık değilim.
Ben, benim okumam yok, ve..
..zar zor konuşuyorum.
Sadece düşünmek zorundasın. Dayanıklı olmadığını düşün, sen bir azizsin!
Ama...Ama, Peder...
Sessizlik.
Tanrı benim ağzımdan konuşuyor.
Gelin, onun etrafında durun.
Bundan sonra, ne Kostandis, ne Yannakos...
ne Panayotaros, ne Michelis, ne Katerina, ne Manolios değilsiniz.
Sen James...
Peter, Judas, John, Mary Magdalene...
ve İsa'sınız.
Bundan sonra, kasabada hiç kimse...
fiziksel olarak değil...
gizlenmiş ruhlarla bile bakmayacak.
Amen!
Judas! Judas!
Beni içeri al.
Olmaz.
Bu çobanın yüzünden mi?
Onunla işaretleşirken gördüm.
Herhangi bir işiniz mi var?
Judas! Judas!
Katerina...
beni bırakma. Lütfen.
Şimdi değil.
Hadi.
St. Peter Postanesi.
Ben takvimde hiç görmedim.
- St. James evlendi mi? - Neden sordun?
Çünkü eşim dün kızartma tavasını yüzüme fırlattı..
- Bekle, şimdi bu senin St. James... - Şimdi ben St. James'im...
ama hiçbir şey değişmeyecek.
Yine de, biz şanslıyız.
Ne rol verimiş olsaydı...
Yedi yıl önce İsa'yı oynayan Karolambis'i hatırlıyor musun?
O baskı altında delirmişti.
- Neden? - "Neden?"
Çünkü insan beyni kırılgan bir motordur.
Biraz baskı ve... boom!
Bizim gibi fakir çocukların ne olacağını düşünüyorsun?
Ve havarileri düşünüyorum.
Dert istemiyoruz.
Onlar basit insanlar... balıkçı, çiftçiler. Ama çok büyük oldular.
Yani bir şey!
Sıradan insanlar...
havariler oldular!
- Ne kadar özel olduklarını bilmiyorlar mıydı? - Onlar yaratıcıydı.
Onların ihtiyaçları vardı!
İşte bu, Manolios. Onların ihtiyacı!
- Yani, hepsi bu mu? - Elbette!
Dinleyin, sen herkes gibi sokakta yürüyorsun.
Aniden, köşeyi dönünce, alevler içinde bir ev görüyorsun.
Yangına gidiyorsun, bir çocuğu kurtarıyorsun, işte bu.
Yoldan geçen bir kahraman oluyorsun. Neden?
Çünkü ona ihtiyaç var.
Manolios, yangına gider mi?
Bilmiyorum.
Siz kimsiniz? Nerelisiniz?
Kasabanın rahibi nerededir?
- Kasaba Meclisinde! - Git onu getir!
Çantada ne var?
Servetim, oğlum!
Herkesin gözü önünde onları uzaklaştıramayız. Onlar Yunan, senin gibi.
Yunan, evet, ama onlar dilenci. Yunan ya da Türk, dilenci dilencidir.
Eğer onları takip edersen sonsuz zamana sahip olacaksın.
Seni yaşlı cimri!
O benden daha zengin, ama yalınayak yürüyor.
Bir delikte yaşıyor. Oh, beni güldürüyorsun.
Bir gün, akşam yemeği için altı kişiyi evine davet etti. Karısına şöyle dedi...
" Biz misafir ağırlıyoruz. Buraya başka soğan koy!"
Seni yaşlı keçi! Dulu çağır. Masajına ihtiyacım var.
Evet. Masajım!
Her gün bir ihtiyaç. Hatta birgün zavallı karısı vefat etti.
İkiniz de sessiz olun!
Ama o bütün gözeneklerinden rakı terliyor.
Evet, içerim! Ve kadınları severim!
Ne zaman öleceğim, ülkeyi dul bırakacağım...
ama bu benim yaratılışım. Bende hala sağduyu var...
Susun, dedim! Kilisedesiniz!
- Bu doğru! - Bu ne cüret?
Ben bir şeye cesaret etmiyorum.
Sizin uzun soluklu konuşmanız ruhsal düzeyde mükemmel oldu,
ancak bu dilenciler gerçek.
Bu tamamen farklı bir hikaye ve tamamen cimri...
Oh, lütfen, buna hakkınız yok..
Sakin ol. O cimri olduğunu itiraf etmek üzere!
Nihayet!
Biz bu insanlara hoşgeldin dersek...
sonsuza del ellerimizdekileri vermiş oluruz.
Gel de onlara bak, Ağa.
Onlar kirli. Yani pis!
Kamçı alın ve onları dövün!
Sakin ol, Yussufaki. Onların bana ihtiyaçları yok.
Hiristiyanlar, Allahın hatalarıdır, anlıyor musun?
O en kısa sürede ilkini yarattı..
sonrada ikinciyi yarattı.
Ve onlar birbirlerine saldırdı.
O zamandan beri, Hiristiyanlar birbirlerini öldürüyor.
Onları bırak, Yussufaki.
Peder Grigoris burada. Diğer rahibi karşılamaya geliyor.
Oh, peki, birbirlerinin sakallarını çekmeye başladıklarında beni uyandır.
Kımılda!
Her şey yolunda, canım. Yolculuk bitti.
Burada ne yapıyorsunuz?
Neredensiniz? Siz kimsiniz?
Benim adım Fotis. Çok uzaklardan geldik.
Türkler hemen hemen hepimizi katletti.
Köyümüzü yaktılar.
Dikkat et, Fotis.
Biz burada Türklerle barış içinde yaşıyor ve öyle devam etmek istiyoruz.
Biz sadece barış içinde yaşamak istiyoruz.
Ancak biz üç aydır yollardayız...
açlıktan her gün arkamızda cesetler bırakmaktayız.
İsa bize öncülük etti. Tanrı bu günü kutsasın.
Amen! Amen!
Bize doğruyu söyle. Tanrı adildir.
Bizim köyün gelişmiş olması tesadüf değildir...
seninki kül haline gelmişken.
Bize doğruyu söyle. Böyle bir cezayı haketmek için ne yaptınız?
Sesini alçalt, Peder Grigoris!
Biz fakiriz ve sizler zengin...
ama unutma bizim talihsizliğimiz Tanrıya yakındır.
- Tanrı değil... - Sesinizi alçaltarak bizimle konuşun!
İtiraf edeceğimiz hiçbir şey yok. Hiçbir suç, hiçbir hata, hiçbir günah!
Bir gün bizim Yunan askerleri bizim köye yürüdüler.
Biz de Türklere karşı onlarla beraber yürüdük...
Bizim asker yenildi.
Türkler köyümüzü ele geçirdi, daha sonra...
orada biz 3000 idik.
Hikayeniz bize dokundu,
ama bizim kasaba düşündüğünüz kadar zengin değildir.
Yine de, tekrar yola koyulmanız için elimizden gelen yardımı yapacağız.
Tekrar yola koyulmak mı?
Nereye gitmek için?
Hayır, Peder Grigoris.
Ekilmemiş arazileriniz var. Onları dönüştürelim.
- Temizleyelim! - Yetiştirelim!
Hasatı sizinle paylaşalım.
Turn that land over to us.
Hasatı mı?
Ne zaman? Gelecek yıl mı?
O zamana kadar size kim bakacak?
Ekmeğimizi ağzımızdan almaya mı gidiyorsunuz?
Ben, Peder Fotis, ruhlardan sorumlu değilim!
Bu kötü bir neden, Peder Grigoris.
Yeryüzünde herkes komşusundan sorumludur.
Belki tanrı iyi bir cevap için size ilham verebilir.
Tanrı ilham vermedi mi?
Geri dönelim, geri dönelim!
Tanrı bana cevap verecektir. O kadına bakın!
Ayakları şişmiş, elleri kenetlenmiş.
Bize şeytan getiriyorlar! Ölüm! Kolera!
Kolera!
Bu doğru değil. Açlıktan. O açlıktan ölüyor.
Arkadaşlar, yemin ederim o açlıktan ölüyor.
Acele! Git sönmemiş kireç getir. Onun vücuduna serpelim.
- Hayır, yemin ederim. Açlıktan ölüyor! - Koş!
Yemin ederim! Yalan söylüyor!
Kolera! Kolera!
Sen sinsi birisin!
Sinsi bir çift çene.
Sen sadece bir suç işledin.
Geri dön, seni ölüm taşıyıcı! Geri dön, seni veba kurbanı!
Kaçın! Zehrinı dışarı akıt!
Sembol.
Kalkın. Yola koyulmalıyız.
Kalkın
Herkes kalksın!
Gitmek zorundayız.
Gel, Peder Panagos.
Manolios...
ona dokunma!
Dokunma ona! Bu bir emirdir!
- İyi mi? - Çok iyi.
Değil mi?
Çocukların elbisesi beyaz olacak...
ve Aziz John'un kaftanı mavi olacak.
- Bunu farkettin mi, Mariori? - Evet, Peder.
Senin ki mavi, Michelis mavi değil mi?
Evet.
Evet. Bu onun en sevdiği renk.
- Kostandis! - Buradayım.
Benim kıyafeti ölçmek için oraya gidiyoruz.
St. James'in kaftanı karanlık olmalı.
Görünüşü hakkında ne dedin?
Bu günden sonra, iki Kostandises var anlamına gelir.
Biri gördüğümüz, kafe sahibi,
çünkü o artık yok, ve aziz,
ama kim gerçek, ama o henüz yok. Yeterince açık mı?
Bunu aldın mı?
Seni korkuttu mu?
Dün gece seni rüyamda gördüm. Bu hakkımda düşünüyorsun demektir.
Doğru mu?
Beni yalnız bırak.
Benimle uyumak ister misin?
Beni yalnız bırak. O kadar utangaç ki, onu kekeme yaptı.
Utangaç ya da değil, mültecilere doğru hareket etmeye cesaret eden ilk o oldu.
- Yannakos! - Oh evet!
- Geri dön! - Sadece bir dakika. Postaları sıralamak zorundayım.
Acele et! Ve bana verme! Bak, hepinizin ki yanlış, sorun ne?
Dün yaşananlar yüzünden mi? Mülteciler mi?
Kasabamızı mahvetmek mi istiyorsun? Yıkıpta öldürmek mi?
- Sarakina'ya bakın! -Onlar Sarakina'ya kamp kurdular.
Dün geceden beri, başka bir şey düşünemiyorum.
- Ben hiç uyuyamadım. - Biz olsak ne yapardık?
Kolera riskini alabiliriz.
Yeniden yürümeye devam edelim...
Peder Fotis'i takip edeceğiz.
Çok uzun süre onu takip ettik.
Yoldan geri kalmak sadece bir fikir!
Bekleyin!
Bekleyin, ateşleri dışarı taşırmayın! Ateşleri dışarı taşırmayın!
Onları yakalın! Onları yakalım!
Bekleyin. Ateşi dışarı taşırmayın!
Sadece yükseltelim!
Biz kalıyoruz.
Herkes yaklaşsın! Gelin, dinleyin!
St. George, bizim koruyucumuz...
rüyamda bana göründü.
O çok güzeldi. Genç, sarışın, ve bir ilkbahar sabahı gibi.
O benim sağ elimden bir köye tohumlar serpti.
Ve dileklerimiz olacak, gördüm.
Çan kulesiyle, çatılarla, okullarla ve bahçelerle.
St. George bana söyledi, "bu tohum bitki," ve ben onu buraya dikeceğim!
- Buraya mı? - Evet!
Funda dalları ve otlar arasında.
Evet, biliyorum, sizler yorgun ve açsınız. ama son kez gücünüzü...
ve cesaretinizi toplayın. Lukas!
Köyümüzü buraya inşa edeceğiz!
Yannakos ayak işleri.
Satmak için bir şey yok yada satın alınacak, Yannakos.
Yannakos.
İçeri gel. İçeri gel!
Devam et, buradan gel!
Hey, Yannakos, gel bir içki al.
Ne? Bu bir sürpriz! İlk defa içki ikram eden birisini gördüm.
Boş ver. İç gitsin.
Oh, güzel.
Şerefe, Ladas.
Ve şimdi, söyle bana, hiç büyük miktarda paran oldu mu?
Benim mi?
Bir keresinde bu elimde iki Türk lirası vardı. Yemin ederim.
Bir...
iki...
üç.
Onlar senin ve bu sadece başlangıç.
Ama neden?
Beni dinle, Yannakos, zengin olacaksın.
Bu vahşilerin Sarakina'da yaptıkları beni ilgilendiriyor.
Onlar değil! Onlar fakir!
Bu kadınların mücevherleri var... altın düğün yüzükleri.
Sen oraya git ve onlara şunu söyle :
"Bende arpa, yağ, mısır...
ihtiyacınız olan herşey var.
Bunların tümünü modası geçmiş alyanslarınız karşılığı size verebilirim"
Ve sen onları bana getir.
Ama düğün yüzüğü kutsaldır. O kutsanmıştır.
Çocukların ölmesine izin mi vereceksin, sadece parmakta bir yüzük değil mi?
Oh, bilmiyorum.
Dinle, aynı zamanda hem iyilik yapmış olacaksın, hem de para kazanacaksın.
Şansını kullan.
Hadi, Yannakos, uzun zamandır çamurlu yollarda dolaşıp duruyorsun...
köpekler gibi mektuplar dağıtıyorsun.
Şimdi, git!
Ama ya kolera?
- Ondan korkuyor musun? - Elbette! Ya sen?
Evet, evet, elbette!
Sarımsaklı karanfil ye! Güvende olursun.
Kaz, oğlum. Erkekler ağaçlar gibidir. Onlar köklerinden ihtiyaçlarını alır.
Bana da öyle geliyor, Peder Panagos.
Düşündüğünden daha fazla, oğlum, düşündüğünden daha fazla.
- Bu konuda ne düşünüyorsun? - Büyük, Peder Fotis.
Bir Türk gibi güçlü.
Ve şimdi, beni izleyin.
Köy sınırlarını işaretliyelim.
Oraya İsa'nın büyük kapısını açacağım.
Aşağıya bak, Tanrım ve köyümüze gir.
Sadece bir an. Benim sıram, Peder Fotis.
Senin sıran, Panagos... kesinlikle buna hakkın var.
Babalarımızın Atası, kemikleri geri çevirme...
bizim köy senin kalıntıların üzerine inşa edilmeden. Tamam, yukarı!
Ne için?
Ben artık çalışamıyorum.
Ben çocukta yapamam. Beni burada bırakın, Peder.
Sen neden bahsediyorsun? Hayatını sana tanrı verdi...
ve sadece o geri alabilir.
Hayır, beni burada bırakın. Zamanım geldi, işim bitti.
Onu ayağa kaldırın.
Haydi, hep beraber.
Oraya St. George'un kapısını yapacağız.
Bu yüksek olacak, yani at üzerinde girebilirsiniz.
- Peder! Peder! - Ne oldu?
O öldü.
Ne?
Peder Panagos öldü.
Yani biliyordu.
Barış seninle olsun, Panagos.
Köyde ölmek için iyi bir nedenin vardı.
işte... gövdenin üzerinde sağda...
Bakire'nin kapısını yapacağız.
Meryem, bizi görecek...
bizim babalarımızın kemiklerini uzun bir yol boyunca,
yorgunluğa ve açlığa rağmen taşıyan seni görecek.
Şimdi bu yolculuk bitti, o aramızda yatacak.
Cesedi üzerinde kurulacak bu köyü kutsa!
Maryem Ana. Zayıf ve aç olduğumuzu biliyorsun.
Çocuklarına bak. Yaşamak için bize yardım et.
Baba, koyun bir mucize midir?
Neden, oğlum? Neden insana iyilik bir mucize olsun?
Peder!
Sen kimsin?
Tutkunun gizeminde St.Peter'i oynayacak biri.
Ama gerçek hayatta...
büyük bir günahkarım.
Ben bunu ne yapmalıyım?
Onları bana ver, evladım.
Eğer Ladas soracak olursa...
onu bana gönder. Ve sarımsaklı karanfili de unutmayın.
Manolios!
Bravo! Kontrol etmeye mi geldin.
Yani, anlıyorsun, bu doğru değil. Onlar kolera değil.
Olamaz.
Onlar söyleyene kadar bekleyin, Sarakina'dan döndüm. Bunun için!
Daha sonra, Manolios, onlara iyi haberler verdi...
- Büyük adam olacaksın! - Bizi burada bekleyin.
Manolios ve ben onlarla konuşacağız.
Oh,bu uygun değil. Hepimiz birlikte yapmalıyız.
Biz havariler miyiz yoksa değil mi?
- Kasap Dimitri. - İki buzağı.
Çok fazla değil mi?
Ağa bir at gibi yiyor.
Tamam. Sonraki, berber.
Berber Andonis, bir buçuk Türk lirası.
Bir buçuk Türk lirası.
Canım Katerina, mükemmel ellerin var.
Senin parmaklarında gözlerin var.
Peki... Ladas?
Ladas için vergiler, son yılların iki katı.
Yapabilir miyiz?
Neredeyse.
- Kim kaldı? - Neden, sen!
Oh, evet, bu doğru.
Peki...Benim şahsen Ağa'yla uğraşmam gerekiyor.
Mükemmel, Katerina, oraya doğru!
Baba!
Oğlum, sadece yaşlı bedenime bakım yaptırıyorum.
Merhaba!
Burada ne yapıyorsun? Umarım benim sürülere bir şey olmamıştır.
Peki ne istiyorsun? Sizce ben hayvanları yalnız bırakana para ödermiyim?
Kızmayın. Peder Grigoris'e haberlerimiz var.
Güzel haberler!
Manolios, Sarakina'dan geldi.
Ben o pis insanlara yaklaşmanızı size yasaklamıştım, o mikrop taşıyıcılara.
Ama hayır, onlar...
Onlar kolera değil.
Bu ne cüret? Kapa çeneni!
Siz burada ne yapıyorsunuz? İşinizin başına dönün!
- Kimseye anlattınız mı? - İlk önce buraya geldik.
Çok şükür!
Sizi aptallar, beni dinleyin! Koleranın neye benzediğini biliyor musunuz?
- Ama... - Hayır!
O zaman kapayın çenenizi! Geri dönüp hayvanları alın!
Ama onlar açlıktan ölecekler.
Bu tanrının işi, sizin değil!
Onlar kolera değil.
Ne?
Dışarı çık.
Acele.
Ben sana her şeyi verdim, hatta sırtındaki paçavrayı bile.
Senin gibi pis bir bok yığınını çobanım yaptım.
Çobanım olarak kalmak istiyor musun?
İyi, o zaman...
sen bir şey görmedin, sen bir şey bilmiyorsun, bir şey söylemek istemiyorsun.
Aksi halde, seni dışarı atarım ve kendine başka bir iş bakarsın.
Ama Michelis...
Hata yapmış olabilirsin, Monolios.
Şimdi git, Peder Grigoris'in elini öp ve ondan özür dile.
Özür dilerim, Peder.
Michelis, senin yardım işiyle ilgilenmeni sevmiyorum.
Bu insanların gerçekten kim olduğunu biliyor musun?
Hakiki sokak kedileri!
Onlara sadece bir kırıntı ver, bir daha onlardan kurulman mümkün değildir.
Daha da kötüsü.
Onların Türk Ordusuna gül attığını unutmayın.
Sizce Ağa ne düşünüyor, onlara yardım ettiğimizi öğrenirse?
Burada gördüğün her şey bir gün senin olacak.
Belki baban çok yaşayacak!
Neden biliyor musun?
Çünkü Türklerle barış içinde yaşıyoruz, ondan!
Hayat düzen ve barıştır, Michelis.
Sarakina'dan gelenler başıbozukluk ve savaş...
Bu kolera!
Onlar kutlama yapıyor, hepsi bu.
Yemin ederim şiş üzerinde süt domuzları...
pişiriyorlardır.
Herkes kutluyor. Onları gördüm.
Köyün içinde bu bir kutlama.
Tam burada, kardeşlerim, İsa'nın Kapısı olacak!
Tam burada, Bakire'nin.
Ve burada, kilise.
Ve burada...
Ve burada... okul.
Ve hepsi, sadece sıcak hava var.
Kendi köylerini inşa ediyorlar. Ne köy ama? Sıcak hava!
Ve kapıları açılıyor...?
Tamam.
Hayır,onların hepsi açlıktan ölüme mahkum. Taşlarda uyuyorlar.
Ama köylerini inşa ediyor ve savaş şarkıları söylüyorlar.
Eh, delirmişler!
Ben de öyleyim.
Ve sen de öyle.
Ama delinin kim olduğunu biliyorum?
Orada bir yerde bizi dinliyor.
Ona söyledim, size ne yaptılar...
onlar orada açlıktan ölecek, değil mi?
- Yalnız bırakın! - Hayır, hayır, terkrar söylemek gerekir.
Biliyorum, ama unutamıyorum.
O tanrının işi...
olduğunu söyledi.
Harika! Bu harika değil mi?
Ama ben birilerini rahatlatmak için...
"...söylediğini biliyorum onların düğün gurubundan... "
O kim mi? Hatırlamıyorum.
Ama ben evet dedim. Ben, Yannakos.
Evet dedim.
Alçak, ne alçaksın, Yannakos!
Ve bu yüzden, St. John/Michelis, sana ne söyledi?
Michelis mi?
Hey, bana cevap ver! Sana ne söyledi?
Hata yapmış olabileceğimi söyledi.
Ne tuhaf bir gece.
Bu babamın söylediği gibi, "sunak üzerinde mumlar. "
Mumları bu insanlar için yakmak istiyorum.
Onlarla çok kalacak mısın?
Onlar yardımı alana kadar,
ya da onlar ölünceye kadar,
- ya da bir adam burada belirinceye kadar. - Yalvarırım kendini suçlama, aşkım.
Neden senin suçun olsun?
O zaman kimin suçu? Kimin?
- Neden benim olmasın? - Ama kolera?
O sadece bir kandırmaca.
- Üşüdün mü? - Biraz.
Bana sokul.
Sorun nedir, Mariori?
Dinle, aşkım, sabırsızlanıyorum.
Beklemekten mi?
Bu insanları kafana takmışsın ama dikkatli ol!
Baban ve beni inkar edersen ben yaşayamam.
Mariori.
Diğeri.
Ben sadece bir an mutlu olmak istemiyorum.
Kendimizi de düşünmek zorundayız, Michelis.
İkimiz de.
Hediyeler! Hediyeler
Biz Tutku Geçidine provaya gidiyoruz!
Evet, tamam, dostlar.
Tutkuyu oynayacağız.
Ve bizler havarileriz.
Ama dikkat beyler - sadece bir gün için.
Ondan sonra, havariler yok.
Aslında, biliyor musunuz onlarla birlikte olmak istiyorum?
Aziz değil, hayır! Bok!
Hiç ama bok!
Neden şarkı söylüyorsun? Mutlu musun?
Kukla, ne düşünüyorsun?
O aslında ben İsa'yım diye düşünüyor!
Dula git, bak, kukla.
Sana söylüyorum, git dula bak!
O şimdi güneşte açmaya hazır bir gül gibi.
Ama ona bakma, Kostandis! O kadar zor durumdaki düz göremiyor.
Git, git, kukla!
Gitmezsen Patriarcheas seni terketmeyecek...
efendin, usta, ya da bu lanet Judas/Panayotaros?
Gidecek misin yoksa gitmeyecek misin?
İçeri gel.
Kimsiniz?
Manolios.
Manolios!
Seni görmek ne güzel, çoban. Buraya gel.
İşte!
Hey, orada!
Geçen gece gelmedin ama bu gece buradasın.
Manolios.
Peki ne için geldin?
- Şimdi de utangaç mı davranıyorsun? - Neden mi?
Bilmiyorum.
Bugün erken saatlerde seni gördüm. Sen korkak değilsin, çoban.
Diğerleri başlarından asılmalı ama sen korkak değilsin.
İhtiyar sana vurduğunda, dışarıda gözlerini oymak istedim.
Ama sen..
- Sen korkak değilsin. - Bu konu hakkında konuşmak istemiyorum.
Sana bir şey söyleyeceğim.
Ne zaman bana Mary Magdalene'yı sordular...
Çok komik olduğunu düşündüm. Yemin ederim beni güldürdü.
Ya şimdi?
Şimdi mi?
- Ben anlıyorum. - Ne?
Bu kadını.
Manolios. Ben bir sürü erkek tanıyorum.
Yüksek sesle konuşurlar ve kaslarını gösterirler.
Ama aslında kırılgan ve savunmasız durumdadırlar.
Sonra bir gün, sende herkes gibi birini bulacaksın.
Sadece onun gibi olmak isteyeceksin...
kokusu, saçı, her şeyiyle.
Ne zaman tüm farkı anlarsan?
Bu öğleden sonra seni gördüm.
Tanrının iradesiyle, artık hiç kimseye gitmeyeceğim.
Ne Patriarcheas'a, ne de Panayotaros'a!
- Sadece sen, Manolios, sadece sen! - Sus!
O ihtiyarın önünde çok güzeldin, çok cesur.
- Kapa çeneni! - Ama neden?
Bu kimseyi ilgilendirmez.
Anlıyorum.
- Ben ayrıldıktan sonra bir şey oldu. - Sus!
Seni korkuttular, doğru mu?
- Onlardan iyisin. - Çeneni kapatır mısın?
Evet. Seni korkuttular ve şimdi utanıyorsun.
Yeter!
Neden buraya geldin?
Neden erkekler seni görmeye geliyor?
Benim için, Manolios? Anlıyor musun? Benim için.
Kendileri için değil.
Bu ne anlama geliyor?
Bunun anlamı, buraya geliyorsun, korkunu unutmak için içiyor,
düşmeyeceğini düşünüp,
ve daha aşağıda benimle burada oluyorsun.
Ama işler bu şekilde olmuyor. Ben herkesle uyuyorum!
Senin dışında, herkesle!
İstediğin kişilerle pişmanlık içinde yaşamaya git. Şimdi yapabilirsin!
- Üzgünüm. - Gidebilirsin.
Kapıyı aç, orospu! Beni içeri al!
Beni içeri al!
Onu gördüm. Onu gördüm.
Seni öldürürüm!
Yemin ederim seni öldürürüm!
Çek git ve asla geri gelme!
Bir daha asla.
O sürtük kendini kilitlemeli.
Güzel! Bu yapılan şeyin ona gösterilmesi için doğru zaman değil.
Kapıyı kırın ve dışarıda yaşayan canavar onu yensin.
- Gerektiğini düşünüyor musun? - Elbette.
Hala sarhoşsun, bunu yapabilirsin. En iyi şekilde yap, dostum.
Yeterince sarhoş değilim.
Önce sen, sonra fahişe!
O değil...
Eminim ki, o mavi elbiseli bir bakire!
Böyle konuşma.
- Neden? - Hadi!
- Dinle işte. - Kapa çeneni!
Sen bir erkeksin, değil mi? Öldür beni!
Lütfen öldür beni! Arkanı dön! Arkanı dön!
Senin derdin ne? Deli mi oldun!
Arkanı dön! Dön, pis alçak!
Sahte İsa!
Bunu ödeyeceksin. Birgün, bunu ödeyeceksin.
Bunu ödeyeceksin!
Nereye gidiyorsun?
Sarakina'ya.
Peder Fotis, söyleyin ona bıraksın.
Onun yeri burası, ne demek?
Sizin için ne yapabilirim?
Benim için, o Karolambis ile aynı hikaye.
O İsa'yı son kez oynaması gereken adam.
Ancak İsa'yı gördüğüne emindi.
Ve yaptığı?
Peder Fotis!
Küçük Lenio ölüyor!
Çocuğumu aldı. Onu bana geri ver!
Küçük Lenio'm! Çocuğumu aldı! Geri ver...
Teşekkür ederim, Peder.
Güzel Tanrım, daha fazla kimseyi alma!
Ben yaşadım! Bitti! Posta, ayak işleri. İşte bu kadar!
- Ne yapmak istiyorsun? - Ben bir hısızım, değil mi?
Onlara malzemeleri getireceğim! Bugün kimse evinde yok.
Bu şans! Bugün Aziz İlyas töreni için kimse evinde olmayacak!
- Yannakos,ciddi olamazsın. Yapamam. - Benim peşimden gelmeni istemiyorum.
Bani anladın mı, dostum. Benim kafem var,karım...
Bravo! Onlara sahip çık.
Beni bekle!
Artık onu sallamayın.
Anlamaya çalışın.
Hayatın ağırlığı bir şey değildir. Onun ruhu ölümsüzdür.
Yeter! Yeter!
Çocuğun açlıktan öldüğü zaman...
ölümsüzlük hakkında konuşmanın yeri değildir.
- Belos! - Bu ortak mezardır.
Senin köyün ölü küçük kızın kemikleri üzerinde yükselişini görmek için sabırsızlanıyorum!
Belos!
Hangisi Bakire'nin kapısı? Nerede St. George'un kapısı?
Göster bana. Emin olmak istiyorum, hangi yolun dışarıya gittiğinden!
Bu sonun başlangıcıdır!
Diğerleri onu takip edecek.
Dayanışmamız bizi terketti.
Arkadaşların nerede, Manolios?
Burada neler oluyor, insanlar bilmeli.
Tüm köy Aziz İlyas kutlamalarında olacak.
Oraya gitmeniz lazım. Onlarla konuşmak zorundasın.
- Ama ben... - Sen kekeme değilsin.
- Ama, Peder... - Sen kekeme değilsin!
Ama insanlarla konuşamam!
Hz. Musa'nın da kekelediğini biliyor musun? Ama sonra tanrı dedi ki...
- "Sen insanlarla konuşacaksın!" - Hayır.
Manolios, sen kekeme değilsin...
çünkü onlarla konuşmak için sana ihtiyacım var.
Baba.
Bu kötü, güvenli değil.
Kahretsin! Kırıklarla dolu. Her yerdeler!
Bu Ladas gibi gözüküyor.
Her zaman ona güvenebilirsin.
Pes edelim mi?
Yalnız bir dakika. Hala Patriarcheas var.
- Sen ciddi misin? - Oh, evet, öyleyim!
Ben gururluyum. Yumruklarımla cevaplarım.
Yumruklarım ve bıçağımla. Kesinlikle bıçağımla!
Herkesin midesini yırtarım! Herkesin!
Ve Peder Grigoris'in.
Grigoris!
Ve Patriarcheas'ın.
Ya küçük İsa'nın? Evet, küçük İsa.
Evet, ve Türklerin.
Ve Türklerin! Ve Türklerin!
Ve Ağa'nın!
Yani, mutlu musun? Sen bir Türk'sün!
Rakının rüyasından uyanın ve bana söyleyin..
Fahişenin yaşamasına izin veriyor musun?
Ya küçük İsa ile ne yapacak?
Somurtma, oğlum.
Aziz İlyas kutlamaları üzücü bir şey değildir!
İyi şarap ve iyi yemek demektir... bu şahane!
Tadını çıkar! Sen doğru yaştasın. Biraz gül, Havari John.
Hayır, o çalışmıyor, zavallı çocuk, bu yüzden kendisini ciddiye alır.
Bana anneni hatırlatıyorsun, daima özveriyle hayırsever işler yapardı.
Ve hüzünlü Ash Wednesday! (Paskalya öncesi perhizin ilk çarşambası)
Anlıyorsun, ben Mardi Gras, karnavalın en iyi günü!
Yine yüz uzadı mı?
Ben aşağıya iniyorum. Orada bekleyeceğim.
Sen burada ne yapıyorsun?
Biz geldik... Bu onlar için.
- Biz buraya bir tür şeyler çalmak için geldik! - Ne tür şeyler?
Köpek gibi yalanan Sarakina insanlarını uzak tutmak için.
Git ve bizi ele ver... seni tavuk!
Gelin.
Çabuk!
Tanrım!
Durun!
Durun, hırsızlar! Durdurun! Hırsızlar!
- Anlatayım... - Tek kelime etme.
Bu onlar için. Biz istedik...
Gitme zamanı.
Sekam, Katerina!
Ben sadece uzun yaşamak istiyorum...
onunla evlen ve ona bir oğul ver.
Lütfen!
Hey, çoban buraya geliyor. Bir içki al, Manolios.
- O yapamaz. - Neden olmasın?
O burada çoban değil. O İsa.
- Evet, bu doğru, hatırladım. - Bu doğru...
Çileli Tutku oyunları Aziz İlyas kutlamalarıyla başlayacak.
Eh, havariler nerede? Manolios, nerede senin havariler?
Benim insanlarla konuşmam gerekir.
Eğer istiyorsan, oğlum.
Bugün senin rolün.
Manolois bizlere konuşacak.
Manolios bizlere konuşacak!
Dikkat! Herkes gelsin!
Manolios the Stammerer is going to speak to us.
Onlara ne olacak?
Sen İsa hakkında konuşmak zorundasın.
- Evet. - Güzel. Belki Cennet ilham kaynağı olabilir.
Bravo, Manolios!
Sessiz olun!
Hadi!
Sevgili insanlar!
İyi dostlarım...
Üzülme, oğlum!
İstediğin kadar gevezelik yapabilirsin. Kelimelerin önemi yok.
O sizin kalplerinizi bilir!
İzleyin Kasaba Halkı...
Tanrım...
Bana ne oluyor?
Sevgili insanlar!
Beni duyabiliyor musunuz?
Ben konuşuyorum!
Tanrı benim dilimi çözdü! Ben konuşuyorum!
Bu bir mucize!
Beni dinleyin.
Ben küçük bir kızın öldüğünü gördüm. Orada, Sarakina'da.
Çok genç bir kız.. açlıktan öldü.
Onlar açlıktan ölmüyorlar! Bu kolera!
Sen bize bulaştırmaya geldin!
Orada kolera yok, yemin ederim! Ben onları gördüm.
Yannakos ve Kostandis'e sorun. Onlar benimle birlikteydi.
Orada kolera yok!
Onları öldüren açlık.
Hepiniz buradasınız, mutlu ve sağlıklı ve bu güzel, ama...
Dur! Biz bu insanlara yardım etmeye hazırız.
Hepiniz buradasınız ve sen bunu biliyorsun.
Ama onlar bizim sadakamızı istemiyordu. Onlar bizim toprağımız istedi!
Hayır! Ekilmemiş toprakları. Kimsenin istemediği verimsiz toprakları!
Manolios ve hepiniz de, beni dinleyin :
Yazıklar olsun adil davranarak...
gurur duyan erkekleri, onlar rahatsız etmek istiyor!
Unutnayın...
Bütün dünyevi malları tanrının kendisi dağıtır...
Her nerede ve her istediği yerde. O zengin yapar. O fakir yapar.
Hayır, hayır ve hayır!
Bu adam onların öldüğüne değil, her şeyin yolunda olduğuna inanmak istiyor.
- Nasıl cüret edersin? Kapa çeneni! - Bırak konuşsun.
Daha sölenecek şeyler var.
Onlar aç. Ve geceleri, soğuktalar.
- Onlara yardım etmek zorundayız! - Evet!
Benim hasatın bir kısmını da listenize koyun!
Haydi gidelim!
Buradaki her şey oradakilere!
Bravo!
Ben, de.
Konuşma hakkına sahibim.
Andonis, bir şey vermeden önce, ne yaptıklarını git, kontrol et.
Ve belki de benim yağımı sıkmanıza gerek olmayacak.
Gidin, her hangi bir zeytin var mı görün!
Neler oluyor anlayın. Neler yaptıklarını anlayın.
Aziz çobana sorun arkadaşları ne işle meşgul,...
o size boş sözlerle hizmet ederken!
- Arkadaşları ne yapıyor? - Baba!
- Ona sorun! - Ama... Bilmiyorum!
İyi, ben söyleyeyim.
Havari Peter ve James...
- tüm emeklerimizi çalıyorlardı. - Baba!
Ben suçüstü yakaladım...
Yannakos ve Kostandis.
Ve üçüncü havari orada...
bir üçüncü hırsız.
Onu benim varillerimin ve sepetlerimin etrafında yardım ederken gördüm...
yani acınacak halde ve çok utanıyorum.
Ve size bir şey söyleyeceğim.
Ben ondan daha çok uıtandım, çünkü...
üçüncü hırsız...
Bu hırsız...
benim oğlumdu.
Yalan mı söylüyorum?
Bir dakika, çoban. Söyleyecek bir şeyin yok mu?
Söyleyecek bir şey var mı?
Tanrı bu hırsızları korusun.
Sen sadece bir isyancısın! Sahte peygamber, İsa karşıtı!
Ve sen kötü bir rahipsin.
Defol, kovuldun!
Kolera istemiyoruz, sana söylemiştim!
Tamam, kolerayı sapkınlğa, kolerayı isyana tercih ederim.
Defol! Seni afaroz ettim!
Benim kilisem seni kovuyor!
Peder Grigoris, sizin kiliseniz küçük.
Tanrı'nın ki daha büyük.
Kimse ona dokunmasın!
Kim bu adama el sürerse onu lanetleyeceğim!
Bana lanet olsun!
Seni korusun!
Ben sadece her şeyi anladım.
Eğer İsa yeryüzüne tekrar gelse, yine çarmıha gerilir.
Ve bir çivi de sen çakardın!
Gel, Manolios!
Bu son olacak.
Onu takip etmek zorundayım.
Lütfen, efendim, yatağa geçin!
Hayır. Oğlumu görmek istiyorum.
Michelis...
oğlum... çocuğum.
Yatmaktan korkuyor. Ölümün yatağında ona geleceğini söylüyor.
Tamam.
Gelebilir miyim?
Neden olmasın?
Yani bu doğru mu, yaşlı arkadaşım?
- Sen iyi misin? - Evet.
Bu benim Grand Exit.
- Böyle aceleci misin? - Değilim.
Biraz rakı.
Lezzetli...ıslatılarak yumuşatılmış böğürtlen.
Ağzınızı büyüleyecek.
Biraz istemiyor musun?
Çok geç. Peder Grigoris'i bekliyorum.
İtiraf edeyim ki günah çıkarmak için asla vaktim olmuyor.
Nereye gidiyorsun?
Nasıl bilebilirim ki?
Sizin dininize göre...
ben cehenneme gidiyorum!
Bak bu ne kadar komik.
Senin gibi yaşadıkları için, benim dinim bana cenneti vaad ediyor.
Tüm zevklerin yığını, bir rakı cenneti!
Bizim dinler bize hep hikayeler mi anlatıyor?
O zaman iki bardak doldur.
Emin misin?
Zaman azalıyor.
İyi yolculuklar, Patriarcheas.
Gel, Michelis
Oğlum.
Elimden geldiğinde hızlı koştum.
Baba, asla seni incitmek istemedim.
Biliyorum.
Anahtarlar...anahtarlar.
Onlar senindir. Her şey senindir.
Genç efendi, Michelis...
Şimdi zenginsin.
Çok zengin.
Bana yardım et.
Onu öldürdün, Michelis.
Her şeye sahibim...
evler, araziler, üzüm bağları, çiftlik hayvanları, herşey...
Elimdeki her şeyi Sarakina'daki insanlarla paylaşacağım.
İşte tapu!
Ben hepsini onayladım.
Eğer ağlarsanız, ben de ağlamaya başlayacağım...
yapmamız gereken başka şeyler var.
Eh...
Sarakina'ya gidin. Hepsini geri getirin.
İlk önce, onlara barınak ve yiyecek vermek zorundayız.
Devam edin!
Bunun safça mı olduğunu düşünüyorsun?
Hayır, Michelis, harika olduğunu düşünüyorum.
- Gerçekten mi? - Gerçekten.
İnanılmaz.
Sen delisin...
Michelis, aklını kaybetmişsin.
Ben bir rahiple konuşuyorum...
ancak konsil şefi.
- Ben bu ölümü yasallaştırmak için soruyorum. - Evleriniz harabe olur...
ve topraklarınız nadasa bırakılır.
Sen bir tanrı adamısın.
- Bu İsa... - Ne İsa'sı? Senin çoban mı?
Ben sözünü tuttuğunu müjdelemek istiyorum.
Ben sen doğmadan ezbere biliyordum bu kitabı...bana öğretemezsin?
Beni anlamaya çalış.
Yoksulluk hamlesinin sana yaptığını ölçemiyorum.
Ve ben bira daha haksızlık yapmayı sevmiyorum.
Ama seni uyarıyorum, Michelis, bozukluğu kışkırtma!
Bozukluk anarşiyi, anarşide kilisenin düşmanlarını doğurur.
Kilise size karşı tekrar düzeni savunacak, tekrar...
- Ama... - Bitireyim!
Kapa çeneni!
Baban şimdi öldü.
Ve birgün, onun ızdırabını ödemek zorunda olacaksın. Bitirdim!
Şimdi kasabanın efendisi sensin... tüm zenginlik senin.
Ama eğer bunu israf edersen, herkes gibi zarar edersin!
- Ben özgürüm... - Hayır, sen özgür değilsin..
bozukluğu yayıp kasabayı mahvediyorsun.
"Malları satacaksın.
Fakirlere para vereceksin.
Sonra sonsuz yaşamı elde edersin!"
Benim arazim onların. Onlar geliyor.
Değil bir lira! Bir tane buğday bile yok!
Onlar kasabaya ayak basmayacak!
Onları durdurmaya çalışmayın.
- İşte başka bir müsteri! - Sağ adım!
Oturunuz Peder.
Muhteşem!
Alayın başında sizi taşıdığımızda, bir kral gibi bakacaksınız!
Hey, buraya gel. Bu giyimle geçit törenine gidemezsin.
Pantolonunu yukarı çek... Oraya git. Daha iyi değil mi?
- Sen toprak sahibisin! - Bu ne anlama geliyor?
- Bu güneşin toprakları anlamına gelir. - Ben toprak sahibi olmak istemiyorum!
Dinleyin! Oraya gitmeyin!
Peder Grigoris köyü karıştırıyor!
Oraya gitmeyin. Sen toprakları alamazsın!
- Arazi benim! - Hayır. Konsey seni deli ilan etti.
Bu gece sahip olduğun her şeye mühür koyacaklar.
- Kasabada üstünde ne varsa? - Grigoris onları ikna etti.
Bu insanlar geldiğinden beri bunu söylüyor, biz kötü şans yağmuruna tutulduk.
Ya sen? Ne dedin?
- Kimse bana bir şey sormadı. - Sen konseyin bir parçasısın.
- Lütfen, ben sadece senin bilmen için geldim. - Bu yeterli değil!
Başka bir şey yapamadım. Doğruca buraya geldim.
Lütfen, oraya gitmeyin. Kan akacak!
Bu gerçek olamayacak kadar da iyiydi!
Ben gelene kadar hiç bir şey olmayacağından emindim.
Hayır, evladım.. Ne olursa olsun senin iyi niyetlerin yaşayacak.
Onlar bunu dikkate alacaktır.
Ve köyün niyetleride dikkate alınacaktır?
Onlar bizi öldürmek istiyor.
- Tanrı onları affetsin. - Tanrı hakkında konuşmayın.
Yerine erkekler hakkında konuşun! Kurtlar, maymunlar hakkında konuşun!
Korkmayın, ben deli değilim!
Ben size söyleyeyim :
Dün, bizim çocukların sıska bacaklarına ve uzayan midelerine bakınca,
kasabanın bize merhamet edeceğini düşündüm.
Yani bu yüzden yalvardım, onları aldı.
Devam et. Bize onları nasıl tedavi edeceğimizi söyle.
Hayır.
Onları uzağa kovalamak için sopa ile kovaladılar.
Muhtemelen birisi tanrıdan korkuyordu, onlara kırıntılar attı.
Sadece bir kişi acıma hissetti.
Kim biliyor musunuz?
Ağa!
Onun balkonunda onları görünce, gülmeye başladı ve dedi ki...
"Onlar küçük maymunlar gibidir.
Onları beslemeli.
Biz bu küçük maymunları insan yapmaya çalışıyoruz "
Peder Fotis...
biz asla herhangi bir soru sorduk mu?
Biz her zaman ve her yerde her şeyimizle takip ettik.
Ama şimdi...
biz bunu karşılayamayız!
Bizi affedin, Peder.
Ayağa kalk! Sen erkek misin, yoksa değilmisin?
Bir adam gibi davran. O ayağa kalkar ve soru sorar!
Nedeni tanrıya sor!
Çocukların açlıktan ölmesine izin verirseniz,
ben tanrıya karşı gelmeyi düşünüyorum.
Haklı.
O adam bize hayat verecek.
Ve orada insanlar bizi geri alacak!
"Ben barış yerine bir kılıç...
getirmeye gelmedim!"
Bunlar İsa'nın güzel sözleri.
Sadece onun söylediklerini düşündüm, Lukas.
Toparlanın ve hazırlanın.
Sopaları ve taşları alın.
Aşağıya gidiyoruz!
Onların istediği biraz yiyecek!
Çekip gidin! Uzaklaşın!
Uzaklaşın!
Toprak onlarındır! Bırakın geçsinler!
Uzaklaşın, dedim!
İlerleyin.
Durun! Durun! Bu korkunç bir şey!
Hepimiz kardeşiz!
Durun! Hepimiz Yunanız!
Durun! Oraya gitmeyin!
Sizi katledecekler! Sizi öldürecekler! Oraya gitmeyin!
Ayıp, Grigoris!
Anne!
Gözüm!
Çatıya çık, oradan depoyu açabilirsin.
Peder Fotis... Lukas!
Beni izleyin.
Kötü kardeş... Zavallı aptal.
Variller. Çabuk, gidelim!
Dikkat edin, kapı!
Artık öldürmeyin! Benim için bir kafa yeterli. Beni izleyin!
Bizimle kal. Senin yerin burası.
Senin yerin benimle.
Evet. Her zaman.
Ama köyde dostlarım var. Onları almaya gidiyorum.
Yakında görüşürüz.
Hey, bilgi aldınız mı! Gidin bakın.
Beni rahatsız etmeye gelme. Bunların hepsi senin suçun.
Michelis deli değil, sen delisin. Beni yalnız bırakın. Bu beni ilgilendirmez.
Benimkinden daha çok iş var.
O adamlar mermiden daha çok zehirleriyle öldürür, bu isyandır.
Eğer bu küçük köyde durduramazsak...
zehir yayılır. Ve her şeyi kirletir.
Konstantinapolis'e gelince ne diyeceksin, ve bunun için suçlanacaksın?
- Seni solucan, beni tehdit mi ediyorsun? - Evet.
İsyanı kontrol altına alın. Aksi halde, bedelini ödersiniz.
Ne yapmamı istiyorsun?
Ben suçlu istiyorum.
Bize Manolios'u ver.
İşte biraz tavuk.
- Ne istiyorsun? - Buraya gel! Seninle konuşmak istiyorum!
Acele et, yoksa, bu makine benim için konuşacak.
Ya bir kahraman olursun ya da senin kulaklarını keserim.
Gitme.
Manolios, gitme!
Ona dokunmayın.
Grigoris seni istiyor.
Seni ona götüreceğim, eğer beni dinlemek istemiyorsan.
Ne yapmam gerekiyor?
Ben sadece yaşlı bir Türk ve devlet adamıyım..
Ama bir şeyler görebiliyorum.
Eğer dediklerimi yaparsan, güvende olursun. Bana güvenebilirsin.
Ben güvende olacağım, ama ya onlar? Onlar mücadele edecekler mi?
Hayır, parlak çocuk, sensiz, onlar durur.
Sadece onlara git ve bir hata yaptığını söyle.
Yoksa aptalsın demektir. Onlar kafanın içine bir şey sokmak istiyor, şimdi görebiliyorum.
Neden kan dökülsün?
Bunu yap ve git.
Şimdi devam et. Ben diğerlerini hallederim!
Makineliyi vurun!
- Saklan! - Lukas!
Lukas!
Köye götürün!
Durun! Onlar ne yaptıklarını bilmiyor!
Hepiniz dizlerinin üzerinde.
Dua edelim.
Tanrım, işte senin ayaklarının altında, afaroz et!
O çaldı, yaktı, öldürdü...
kasabanın birliğine nifak soktu...
nişanlı bir çifti ayırdı...
ve baba oğul arasına nefreti yaydı.
Onun ellerinde kan var.
Bu adamı yargıla, Yüce Tanrı...
ve bize adaletinin ışığını tut.
Katerina'm!
Canın yanıyor, değil mi?
Beni dinle. Kulak verin.
Evet, Manolios.
Michelis'e git.
Çabuk!
Ağa takviye kuvvet gönderiyor.
Silah bulun.
Bunu yap Katerina.
Onlara yardım etmelisin.
Haklarını alsınlar, Katerina.
Ben ölüyorum.
Ama onlara söyleme.
Onlara ne söylemem gerekiyor?
Onlara katılacağımı söyle.
Peder Fotis!
Kasabadan yardıma geldiler. Bizim tarafımızda yer alacaklar.
Teşekkür ederim! Teşekkür ederim!
Bütün kasabanın size karşı olduğunu sanmıyorum.
Daha fazla insan geliyor!
Ya Manolios?
O bize katılacak.
O bana söyledi.
Peder Fotis, Manolios öldü mü?
Bu hikayeyi dinle.
Bir gün, melek yeryüzüne geliyor.
Şeytan ona saldırıyor ve kılıcıyla onu ikiye ayırıyor.
Anında, iki adam oluyor.
The devil assaulted them, and the angels became four.
Her zaman şeytan saldırır, melekler çarpılır.
Onlar Manolios'u öldüremez.
Manolios bizim için en iyisini yaptı.
Bizi asla hiçbir şey öldüremeyecek.
Hazır mısınız?
Türkçe Altyazı : selami55